Obie formy są poprawne. „Z Osobą Towarzyszącą” brzmi neutralnie i stosuje się ją wtedy, gdy nie znasz imienia ani nazwiska partnera gościa. „Wraz z” ma bardziej uroczysty ton, dlatego najlepiej użyć go przy konkretnej osobie, wymienionej z imienia i nazwiska. Najbardziej elegancki zapis to zawsze personalizacja zaproszenia.
Kiedy użyć konkretnego zapisu?
Jeśli zapraszana osoba pozostaje w stałym związku, znasz jej partnera lub partnerkę i masz pewność, że właśnie ta osoba pojawi się na uroczystości, wpisz oboje gości imiennie. Nie ma znaczenia, czy para jest małżeństwem, narzeczeństwem, czy pozostaje w związku nieformalnym.
Formuła „z Osobą Towarzyszącą” albo „wraz z Osobą Towarzyszącą” sprawdzi się wtedy, gdy nie znasz personaliów partnera lub nie wiadomo jeszcze, z kim zaproszony gość przyjdzie. Pierwsza wersja jest prostsza i bardziej neutralna, druga brzmi odświętnie. W obu przypadkach zapis „Osoba Towarzysząca” wielkimi literami wyraża szacunek wobec nieznanej osoby.
| Sytuacja | Zalecany zapis | Dlaczego? |
|---|---|---|
| Znacie oboje partnerów i wiecie, kto przyjdzie | Anna Kowalska wraz z Janem Nowakiem | To najbardziej osobisty i elegancki wariant. |
| Nie znacie imienia ani nazwiska partnera | Anna Kowalska z Osobą Towarzyszącą | Neutralny zapis nie wymaga podawania nieznanych danych. |
| Chcecie nadać treści bardziej uroczysty ton | Anna Kowalska wraz z Osobą Towarzyszącą | „Wraz z” brzmi bardziej formalnie niż samo „z”. |
| Zapraszacie małżeństwo o wspólnym nazwisku | Annę i Jana Kowalskich | Obie osoby są wskazane imiennie, więc nie potrzeba dopisku. |
| Zapraszacie rodzinę z dziećmi | Annę i Jana Kowalskich wraz z dziećmi | Formuła jasno określa, że zaproszenie obejmuje także dzieci. |
Przykłady poprawnych zapisów
Gotowa formuła powinna pasować do sytuacji rodzinnej oraz do stopnia formalności całego zaproszenia. Przykłady mogą wyglądać tak:
- Para znana z imienia i nazwiska – „Sz. P. Annę Kowalską wraz z Janem Nowakiem”.
- Singiel z osobą towarzyszącą – „Sz. P. Jana Kowalskiego z Osobą Towarzyszącą”.
- Małżeństwo o wspólnym nazwisku – „Sz. P. Annę i Jana Kowalskich”.
- Para o różnych nazwiskach – „Sz. P. Annę Kowalską i Jana Nowaka”.
- Rodzina z dzieckiem – „Sz. P. Annę i Jana Kowalskich wraz z Julią”.
W przypadku zaproszenia dla konkretnej pary „wraz z” nie jest obowiązkowe. Możesz napisać „Annę Kowalską i Jana Nowaka” albo „Annę Kowalską wraz z Janem Nowakiem”. Drugi wariant lepiej pasuje do konstrukcji, w której głównym adresatem jest jedna osoba, a druga zostaje do niej dopisana.
Jak zachować zasady savoir-vivre?
Klasyczne zasady savoir-vivre’u przy adresowaniu zaproszeń są proste, ale łatwo przeoczyć je podczas wypisywania większej liczby kopert. Najwięcej wątpliwości dotyczą kolejności osób, odmiany nazwisk oraz zapisu określenia „Osoba Towarzysząca”.
Przed wpisaniem danych przygotujcie listę gości i zaznaczcie, przy których osobach znacie partnera lub partnerkę. Następnie przejdźcie przez kolejne decyzje:
- Ustalcie, czy zapraszacie konkretną parę, czy jednego gościa z możliwością przyjścia z osobą towarzyszącą.
- Sprawdźcie imię i nazwisko partnera, jeśli ma zostać wymieniony na zaproszeniu.
- Zapiszcie kobietę przed mężczyzną, niezależnie od tego, z kim macie bliższą relację.
- Odmieńcie imiona i nazwiska zgodnie z zasadami języka polskiego, a przy wątpliwościach zweryfikujcie poprawną formę.
- Przeczytajcie osobno treść zaproszenia i adres na kopercie, aby oba zapisy były spójne.
Zasada „panie przodem” oznacza, że imię i nazwisko kobiety podaje się przed imieniem i nazwiskiem mężczyzny. Dotyczy to małżeństw, narzeczonych i par nieformalnych. Poprawne będą więc formy „Annę i Jana Kowalskich” oraz „Annę Kowalską i Jana Nowaka”, nawet jeśli to mężczyzna jest bliższym znajomym Pary Młodej.
W zaproszeniach stosuje się zwykle przypadek zależny od czasownika, na przykład: „serdecznie zapraszają Sz. P. Annę Kowalską”. Nazwiska polskie najczęściej się odmienia, lecz sposób odmiany zależy od ich rodzaju i zakończenia. Nazwiska obcego pochodzenia mogą pozostać nieodmienne. Jeśli nie masz pewności, lepiej sprawdzić konkretną formę niż wpisać ją przypadkowo.
Wybór między „z Osobą Towarzyszącą” a „wraz z Osobą Towarzyszącą” nie jest więc błędem językowym, lecz decyzją dotyczącą tonu i zakresu informacji. Gdy znasz partnera gościa, wpisz go imiennie. Gdy nie znasz jego danych, zastosuj neutralny dopisek z wielką literą. Dzięki temu zaproszenie pozostanie jednocześnie poprawne, czytelne i zgodne z zasadami savoir-vivre’u.
